4 سال گذشت، از روزی که بدون هیچ علاقه ای و با هدف تغییر رشته پا به رشته ی کتابداری گذاشتم؛ اسم رشته ام رو خودم برای اولین بار از زبان یک کارشناس که در مورد رشته های دانشگاهی صحبت می کرد شنیدم.

البته اون موقع با توضیحاتی که کارشناس محترم دادند این رشته برام جذاب شد ولی همونطور که الان من هرچقدر از این رشته برای دیگران تعریف،کنم باور نمی کنند،من هم همینطور بودم.

حالا 8 ترم گذشته و من شدم کارشناس کتابداری؛ دیگه وقتی ازم بپرسند رشته ات چیه، جای اینکه ،مثل ترم های اول، دوم کاردانی، بگم اطلاع رسانی می گم کتابداری( اتفاقا یه دوستی پیشنهاد دادند که اسم رشته تغییر کنه؛ همچین بدم نمیگن)

یک کارشناس کتابداری که 4سال معادل 8 ترم درس خونده؛ حالا باید این سوال رو از خودم بپرسم که چه چیزهایی یاد گرفتم؟ چقدر با رشته ی خودم ارتباط برقرار کردم؟ واقعا می تونم هرچه یادگرفتم را به کارببندم؟

سوالات سختیه که البته تا مشغول به کار نشم نمیتونم پاسخ بدم، ولی اگه به جوانب امر نگاهی دقیق داشته باشیم میفهمیم که کارساده ای نیست و به کاربستن آموخته هام در جامعه کاردشواریه .

با این نتیجه اینبار باید این سوال مطرح بشه که مشکل ازکجاست؟ اساتید؟ دانشگاه؟ یا منه دانشجو؟

شاید هم از هیچکدام بلکه مشکل خارج از مجموعه آموزشی و مربوط به کتابخانه ها و شاید فرهنگ مردم باشه.

از نظر( اینجانب که خیلیم اهمیت نداره ) مشکل به طور مساوات بین تمام گزینه های بالا تقسیم می شود. دانشگاه ها امکانات کافی برای این رشته نمی گذارند(که خود بنده این مشکل رو کاملا تجربه کرده ام)، اساتید کم لطفی می کنند( به جرات میتونم بگم خودم همچین چیزی رو تجربه نکرده ام)، دانشجو علاقه ای به رشته ش نداره و در خارج از محیط دانشگاه ، کتابخانه ها امکانات و بودجه کافی ندارند و البته به نظر می رسه انگیزه ای هم برای پیشرفت ندارند(این مسئله از مهم ترین دلایل رکود کتابخانه ها در جامعه می باشد که در آینده به آن پرداخته خواهد شد) و در آخر مردم هم یا خود را محتاج کتابخانه نمی دانند یا شاید نمی دانند که وظیفه کتابخانه ( کتابخانه عمومی) است که به هرنیاز اطلاعاتی از افراد جامعه پاسخ دهد.

در کل همه این مسائل دست یه دست هم دادند تا شاهد یک فقر اطلاعاتی در جامعه باشیم.

به  نظر بازهم مشکل بیان شد و راهکاری ارائه نشد.البته فعلا ارائه ی راهکار از بنده برنمیاد ولی یکسری پیشنهاد دارم که به وقتش خواهم گفت.( اگر دوستان راه حلی برای این مشکلات دارند، ارسال کنند)

با  تشکر

این متن رو برای خودم و دوستانی که مثل من چندان امیدی به ارشد سراسری ندارند می نویسم؛ در ابتدا به کلیه دوستان تسلیت عرض می کنم و امیدوارم غم آخرتون باشه.

از اونجایی که در کنکور سراسری به شدت ضربه شدیم و کلی دچار افسردگی شدیمُ ولی با این حال انسان با امید زنده ست و بازهم ازونجایی که راههای دیگری هم برای ادامه تحصیل وجود داره، در نتیجه بین اونها هم باید راه بهتر رو انتخاب کنیم وگرنه اینبار تو زندگی ضربه میشم.

پیام نور یا آزاد؟؟؟

انتخاب از بین این دو یکم سخته، چرا که هرکدوم خصوصیاتی دارند که کارانتخاب رو دشوار میکنه.

البته این خصوصیاتی که از هرکدوم بیان می کنم تنها نظر شخصی بنده ست که برای انتخاب مسیر تحصیلی ام در نظر گرفتم و فاقد هرگونه ارزش دیگری می باشد.

پیام نور:

تنها واحد پیام نور که در آن کتابداری ارائه می شود، واحد مشهد می باشد؛ هرچند مشهد را می توان مهد کتابداری ایران نامید که حرف اول را در کتابداری ایران میزند و مطمئنا از اساتید کاربلدی بهره میبرد ولی در عین حال بعد مسافتی آن را نمیتوان نادیده گرفت.

از لحاظ شهریه و طبق حساب وکتاب سرانگشتی اینجانب که با دانشگاه آزاد مقایسه کردم حدودا ½ میباشد. البته نباید از هزینه های دیگر برای دانشجویان غیر بومی به راحتی گذشت، بدین صورت شاید برای افرادی که از شهرهای دورتر قبول می شوند کل هزینه ها چیزی معادل شهریه دانشگاه آزاد در یکی از شهرهای نزدیکتر بشود.

آخرین مزیت پیام نور که مربوط می شه به آقایون، اینکه میشه همزمان با تحصیل ، خدمت سربازی را هم گذراند.حتما متوجه اهمیت این موضوع هستید، چراکه این امکان وجود داره که با یک برنامه ریزی حساب شد ه و البته کمی سختی میشه یک صرفه جویی 2 ساله در زندگیتان داشته باشید.

لازم به ذکر است که کلاسهای آموزشی نیز به صورت سه روز در هفته برگزار می شود.تاکید می کنم، کلاسهای آموزشی نه رفع اشکال.البته هزینه ای مازاد بابت کلاسها دریافت می شود.( با احتساب این هزینه شهریه ی پیام نور درحدود نصف می باشد)در ضمن حضور در کلاسها اختیاری می باشد.

دانشگاه آزاد:

اولین ویژگی ش ارائه کتابداری در شهرهای مختلف (4،3 شهر) می باشد که می تونه از لحاظ مسافتی شرایط بهتری رو فراهم کنه. در کنار این ویژگی باید هزینه سرسام آور دانشگاه آزاد رو قرار داد که مقابله با آن دل شیر می خواهد.

موارد دیگه اینکه احتمال داره امکانات بیشتری داشته باشه یا کلاس های آن منظم تر و جدی تر برگزار بشه (البته روی این دو مورد اطلاعات کافی ندارم و مطمئن نیستم)

نتیجه گیری:

نتیجه خاصی نمی تونیم بگیریم ؛ در نتیجه پیشنهاد بنده اینه که دوستان عزیز قید هردو را بزنند و بخونند برای کنکور سراسری سال آینده ؛

روزی که برای امتحان ارشد در جلسه حضور یافتم، خیلی احساس غربت کردم.احساس غربت نه از اینکه داوطلبان کتابداری کم بودند، ازاین که اکثر داوطلبای رشته ی مظلوم ما کارشناسان سایر رشته ها به خصوص زبان بودند.

این وضعیت چه چیزی را ثابت می کند؟جز اینکه کتابداری تنها به عنوان یک مدرک در دانشگاه های ما تدریس می شود و کاربرد دیگری ندارد؟

بارها نوشته ام که چرا رشته ی ما نیاید کاربردی باشد؟ چرا کتابداری رشته ای دانشجو سالار شده است؟ چرا اجازه میدهند هرکس با هرتخصص و انگیزه ای پای به این رشته بگذارد و اول از همه جلوه کتابداری را در اذهان خراب کند.اگر کتابداری تنها تمیزکردن و مرتب کردن کتابهاست ، اجازه بدید این کار را کسانی انجام دهند که ازاین کار لذت می برند و البته تخصص دارند.

رشته مون رو مسخره کردند چیزی نگفتیم؛ به ما بها ندادند و مارا کم اهمیت جلوه دادند چیزی نگفتیم؛ حالا که در مقابل این رفتارها سکوت کردیم بگذارید خودمان باشیم، وگرنه مجبوریم بازهم سکوت کنیم چون کاری دیگر از ما برنمی آید، چراکه مارا نشناختند.

فقط همین مونده به جای سهام عدالت به هریک از مردم عزیزمون یک مدرک کتابداری بدهند.

با این اوضاع انتظار داریم سرانه مطالعه افزایش پیدا کند و مردممون کتابخون شوند. اگر فقط بدنبال آمارو یک دقیقه بالا و پایین کردن متوسط مطالعه هستید همین راه را ادامه دهید ولی اگر می خواهید کاربردی عمل کنید و واقعا از طریق افزایش مطالعه فرهنگ مردم را بالا ببرید این راه به جایی نمی رسد.

در آخر باید یادی کرد از اساتیدی که بسیار در این مسیر زحمت می کشند ولی....

اسکندر پس از فراغت از یکپارچه کردن حکومتهای یونان به سایر بلاد سفر کرد.او پس از پیروزی در صحرای سینا به مصر رفت و اندیشه ساختن پایتخت جدیدی را در دهانه ی رود نیل تصویب کرد و جزییات آن را به معمار خود دینوکراتس سپرد و بدین ترتیب بندر شکوهمند اسکندریه به وجود آمد.عمر اسکندر کفاف نداد تا آنجارا ببیند. پس از او جانشینش بطلمیوس اول فرمانروای مصر شد. در آن موفق بندر اسکندریه د رنهایت قدرت و مرکز تجارت شرق و غرب بود. به فرمان بطلیموس و با دستیاری کارشناسی آتنی اش دمیتریوس در اسکندریه موزه ای تاسیس شد که نه تنها رای تعداد زیادی کتاب جا داشت بلکه دانشمندان و مجققان را نیز در خود جای می داد. بطلمیوس دوم نی به پیروی از پدر، شاعران ، بزرگان، دانشمندان ، منتقدان، فیلسوفان و هنرمندان را به مصر دعوت کرد. در زمان او اسکندریه به پایتخت ادبی و علمی مدیترانه تبدیل شد. او همچنین کتابخانه را توسعه داد. مجموعه این کتابخانه در آخر سلطنت او به 532000 طومار بالغ گردید، که به معنای امروزی یکصد هزار جلد کتاب است. بطلمیوس سوم از هرکتابی که وارد مصر می شد یک نسخه در کتابخانه میگذاشت و نسخه های اصلی را به صاحبش برمی گرداند. همچنین از آتن نسخه های اصل آسیخیلوس، سوفکل واوری پید را گرفت، رونویسی کرد ولی بجای نسخه اصل نسخه ی رونویس شده را به آتن فرستاد و پیام داد که آتن وجه الضمان را ضبط کند.کتابخانه اسکندریه از آنچه از تاریخها برمی آبد کتابداران بنامی که از دانشمندان بودند داشته است. سمت کتابدار از طرف پادشاه اعطا می شد و یکی از الطاف خاص ملوکانه به حساب می آمد (قابل توجه دوستان).کتابخانه دارای فهرستهای دقیق بوده است که متاسفانه از خود آنها چیزی باقی نمانده است و فقط در تواریخ اشاراتی بدانها شده است. کتابخانه اسکندریه در سال 47 قبل از میلاد در حمله سزار به اسکندریه آتش گرفت و از قرار تعداد 523000 طومار پاپیروس از بین رفت. در عوض وقتی آنتونی خواست به کلئوپاترا هدیه ای بدهد قسمتی از کتابخانه مهم پرگاموم را به اسکندریه آورد تا خرابیهای ژولیس سزار را جبران کند. پس زا سقوط بطالسه و در دوران تمدن مسیحی در مصر کتابخانه اسکندریه دوباره رونق گذشته را بازیافت و دانشمندان و بزرگان با تنظیم کتب و خرید نسخه های تازه به اهمیت آن افزودند. اما بدبختانه در سال 389 میلادی تئوفیلوس یکی از بطریقیان اسکندریه معبد سراپیس و کتابخانه آن را سوزاند که بعدا به غلط حادثه را به مسلمانان نسبت دادند. گوستاو ولوبون در این باره مینویسد: نصاریان پیش از اسلام همچنانکه معابد و خدایان اسکندریه را منهدم کردند کتابخانه را نیز سوزاندند و در زمان اسلام چیزی از آن باقی نمانده بود که به دست مسلمانان از میان برود. شهید مطهری نیز به ضعف اسناد در این زمینه اشاره می کند و بسیاری از آنها را جعلی و افسانه ای میداند.بهرحال پس از قرن چهارم ، نابودی کتابخانه اسکندریه بتدریج انجام شد و این از حوادث غم انگیز تاریخ جهان است زیرا به اعتقاد علما مجموعه ی کاملی از آثار اسیخیلوس، سوفکل، پولیب، لیوی، تاسیت و صدها مولف دیگر که آثارشان مشوش و پراکنده به ما رسیده است و نیز متن کامل فیلسوفانی که پیش از سقراط می زیسته اند در این کتابخانه جمع بوده است.دانشمندان حوزه علمی اسکندریه سرانجام به انطاکیه مهاجرت کردند و تعلیم را از اسکندریه به آن شهر منتقل نمودند.

نظم ملی اطلاع رسانی که تشکیل آن در همه کشورها ترغیب و تشویق می شود. ناتیس شامل تمام خدمات و امور اطلاعاتی کشور و انواع استفاده کنندگان از آن می شود.اهداف ناتیس ابتدا در کنفرانس بین الدولی برنامه ریزی زیربنایی دبیزش، کتابخانه و آرشیو که در سپتامبر 1974 در پاریس با شرکت نمایندگان 86 کشور تشکیل شد، مورد بررسی قرار گرفت. پیشنهاد آن در هجدهمین نشست کنفرانس عمومی یونسکو در پاریس در اکتبر 1974 تصویب شد به این نحو که یونسکو در کشورهای عضو تشکیل، گسترش، و بهبود کتابخانه ، دبیزش و آرشیو را تشویق کند. مفهوم اساسی ناتیس این است که حکومت های ملی، ایالتی و محلی باید امکان دسترسی آزاد به اطلاعات را از طریق این سرویس د رهمه سطوح جامعه تا حداکثر میسر سازند. بعدا در کنفرانس دیگری که در آوریل 1975 با شرکت اف.آی.دی، ایفلا و کمیته بین المللی آرشیو (ICA) تشکیل شد، بخش دبیزش، کتابخانه و آرشیو یونسکو از این سازمانهای غیردولتی خواست که در این زمینه پیشنهادی برای برنامه درازمدت یونسکو ارائه دهند و در نتیجه آن یک گروه کار برای ناتیس تشکیل شد.

فهرستگان ملی آمریکا نشان دهنده فهرستبرگه های کتب چاپی وعناوینی است که از کتابخانههای آمریکا به کتابخانه کنگره فرستاده می شود. شروع انتشار این کتاب در سال 1948 بود و تاکنون همچنان ادامه دارد. این فهرستگان که برمبنای نویسنده منظم شده است همچنین دارای یک فهرستگان موضوعی به نام Book-subject  نیز هست. اکنون این برگه ها به صورت میکروفیش ظاهر میشود.از سال 1983 برخلاف گذشته که فقط از طریق نویسنده و موضوع قابل جستجو بود آثار فهرست شده در یک ردیف الفبایی از طریق عنوان، نویسنده، مترجم و غیره و نیز موضوع  قابل جستجو است. بعدا کتابخانه کنگره فهرستگان را به صورت دیسک فشرده نیز ارائه داد. از سال 1996 انتشار دیسک فشرده را قطع کرد و آن را از طریق اینترنت قابل دسترسی کرد.لکن برخی ناشران خصوصی در آمریکا اقدام به نشر آن به صورت دیسک فشرده کرده اند.

طی دهه 1970 تا 1980 توسعه و گسترش نظامهای پیوسته در کتابخانه ها از پیشرفت چشمگیری برخودار بود. برخی از کتابخانه ها به طراحی نظام های فردی داخلی برای امانت،  انتخاب و گردآوری و کنترل نشریات ادواری می پرداختند. ولی بسیاری از کتابخانه ها به نظامهای تجارتی روی اوردند. در این مدت وسایل و تسهیلات کتابشناختی در زمینه ی فهرستنویسی و امانت بین کتابخانه ای پیشرفت مداومی داشت و پایگاههای اطلاعاتی خدمات مرجع پیشرفتی حتی بیش از آن را نوید می داد. در اوایل دهه 1980 تغییرات غریبی بوقوع پیوست از جمله معتبرترین و معمرترین نهاد خدمات عمومی یعنی فهرستبرگه با رقیبی سرسخت مواجه شد. در اواخر دهه ی 1970 چند کتابخانه برای خود فهرستهای پیوسته بسیار عالمانه و دقیقی بوجود آوردند.ولی اوایل 1980 فعالیتهای بسیاری در زمینه دسترسی پیوسته به برگه دان عمومی ( اوپک) صورت پذیرفت و برخی از کتابخانه ها به طور انفرادی برای خود سیستم های دسترسی ییوسته به برگه دان عمومی ایجاد کردند.بدنبال آن امکانات دسترسی پیوسته به برگه دان های بیش از یک کتابخانه نیز مورد توجه قرار گرفت.بدین ترتیب هرکس از ترمینال خود می توانست با برگه دانهای عمومی بسیاری که  وارد کامپیوتر شده  ارتباط برقرار کند.

OPAC) Online Public Access Cataloging)